FANDOM


Tar-Palantir (adûn. Ar-Inziladûn; 3035 DE3255 DE) – dwudziesty pierwszy król i dwudziesty czwarty władca Númenoru. Był najstarszym synem Ar-Gimilzôra i Inzilbêth. Miał młodszego brata, Gimilkhâda.

Młodość Edytuj

Inziladûn był ulubieńcem swojej matki. Kiedy Gimilkhâd zajęty był wyprawami morskimi i wojowaniem w Śródziemiu, Inziladûn uczył się od niej wiele o Valarach, Eldarach i historii Ardy. Sama królowa wywodziła się ze stronnictwa Wiernych i w takim duchu wychowywała najstarszego syna. Młodszy, ku jej rozpaczy, chciwością, bluźnierstwami przeciw Valarom i nienawiścią do elfów, dorównywał swojemu ojcu i w niego wdał się najbardziej. Ar-Gimilzôr to właśnie jego najchętniej osadziłby na tronie, jednak nie pozwalało na to prawo sukcesji i po jego śmierci w 3177 DE Berło przejął Inziladûn, przybierając zgodnie z porzuconą przed wiekami tradycją, imię w języku quenya - Tar-Palantir (Widzący Daleko).

Król Númenoru Edytuj

Król z całych sił próbował przywrócić pradawne obrzędy i na nowo zakorzenić je w mieszkańcach Númenoru. Kultywował tradycję wznoszenia modłów na Meneltarmie trzy razy do roku, w święta poświęcone EruErukyermë, Erulaitalë i Eruhantalë. Pielęgnował też szczególnie Białe Drzewo, które, jak przepowiedział, obumrze wraz z wymarciem Linii Elrosa. Miał jednak silną i niewahającą się otwartej konfrontacji opozycję, Ludzi Króla, na których czele stanął jego własny brat, Gimilkhâd. Rozpoczął się czas zimnej wojny domowej i tylko cudem nie doszło do otwartego konfliktu zbrojnego. 

Tar-Palantir wiele lat czekał na odpowiedź Valarów, lub chociaż na jeden okręt elfów. Było już jednak za późno, a Valarowie prawdopodobnie podjęli już decyzję co do dalszych losów Númenoru.

Był on ostatnim prawowitym królem Númenoru. Zmarł w 3255 DE roku. Władzę po nim przejąć miała córka, Tar-Míriel, jednak nigdy do tego nie doszło. Bratanek króla zmusił księżniczkę, po śmierci ojca, do małżeństwa i odebrał jej Berło Númenoru, koronując się jako Ar-Pharazôn.

Poprzednik:
Ar-Gimilzôr
Król Númenoru
3177 – 3255 DE
Następca:
Ar-Pharazôn

Królowie Númenoru

Elros Tar-Minyatur (32 - 422)  • Vardamir Nólimon (422)*  • Tar-Amandil (442 - 590)  • Tar-Elendil (590 - 740)  • Tar-Meneldur (740 - 883)  • Tar-Aldarion (883 - 1075)  • Tar-Ancalimë (1075 - 1280)Q  • Tar-Anárion (1280 - 1394)  • Tar-Súrion (1394 - 1556)  • Tar-Telperiën (1556 - 1731)Q  • Tar-Minastir (1731 - 1869)  • Tar-Ciryatan (1869 - 2029)  • Tar-Atanamir (2029 - 2221)  • Tar-Ancalimon (2221 - 2386)  • Tar-Telemmaitë (2386 - 2526)  • Tar-Vanimeldë (2526 - 2637)Q  • Tar-Anducal (2637 - 2657)  • Tar-Alcarin (2657 - 2737)  • Tar-Calmacil (2737 - 2825)  • Tar-Ardamin (2825 - 2899)  • Ar-Adûnakhôr (2899 - 2962)  • Ar-Zimrathôn (2962 - 3033)  • Ar-Sakalthôr (3033 - 3102)  • Ar-Gimilzôr (3102 - 3177)  • Tar-Palantir (3177 - 3255)  • Ar-Pharazôn (3255 - 3319)
* Natychmiast abdykował na rzecz swego syna  • Q Królowe Númenoru  • uzurpator, po śmierci żony, odsunął od tronu swojego syna.  • zmusił do małżeństwa swoją kuzynkę Tar-Míriel i pozbawił ją władzy