Narsil - miecz należący do kolejnych królów Gondoru. Został zniszczony podczas finałowej bitwy pierwszej wojny z Sauronem. Jego złomki zachowano i przekuto go w Andúrila na czas drugiej wojny z Sauronem.

Miecz ten został wykuty w Pierwszej Erze przez krasnoludzkiego kowala Telchara z [[Nogrod|

Nogrodu]]. Nie wiadomo dokładnie, jak trafił do Númenoru. Tam zaś w bliżej nieznanym czasie otrzymał go ród książąt Andúnië.

Tym sposobem odziedziczył go Elendil. Zabrał miecz ze sobą, uciekając przed Upadkiem Númenoru (3319 rok Drugiej Ery) do Śródziemia. Walczył Narsilem w wojnie Ostatniego Sojuszu z Sauronem, w bitwie na Dagorlad i przy oblężeniu Barad-dûr. Podczas ostatniej walki na stokach Orodruiny Narsil pękł pod ciałem swego właściciela, gdy ten został zabity przez Saurona.

Isildur po pokonaniu Saurona zabrał szczątki Narsila do Arnoru. W czasie bitwy na polach Gladden powierzył złamane ostrze swemu giermkowi Ohtarowi. Jemu to udało się uciec i po długiej wędrówce dotrzeć do Imladris, gdzie w[[Nogrod|

]]ychowywał się Valandil, najmłodszy syn Isildura.

Tam właśnie Elrond przepowiedział, iż miecz nie zostanie przekuty na nowo, dopóki nie powróci Sauron i nie zostanie odnaleziony Jedyny Pierścień. Przez następne stulecia resztki sławnej broni przechowywano zapewne w skarbcu królów Arnoru, a potem Arthedainu. Po upadku tego państwa Elrond wziął Narsila, wraz z resztą spuścizny dawnych władców (Elendimirem, berłem Annúminas i pierścieniem Barahira) na przechowanie do Imladris. Odtąd pozostawał tam na stałe, będąc dziedzictwem Wodzów Dúnedainów.

Podczas Wojny o Pierścień, gdy Frodo Baggins, Samwise Gamgee, Meriadok Brandybuck i Peregrin Tuk spotkali po raz pierwszy Aragorna w Bree (29 października 3018 roku) miał on przy sobie Narsila, najpewniej po to, by móc potwierdzić swoją tożsamość. Miecz został przekuty na nowo przed wyruszeniem Drużyny Pierścienia (w grudniu 3018 roku), a Aragorn nadał mu nowe miano Andúril. Dzierżył on ten miecz podczas swojej podróży wraz z Drużyną Pierścienia. Aragorn używał go dla potwierdzenia swego pochodzenia.

Nazwa pochodzi z sindarinu i znaczy Ognista poświata lub Czerwono-biały płomień (ewentualnie Ogień-białe światło), ponieważ miecz błyszczał światłem zarówno księżyca, jak i słońca.

Zwano go też Mieczem, który został złamany oraz Mieczem Elendila.

Rozpocznij dyskusję Dyskusje o artykule Narsil

Możesz znaleźć dyskusje na wszelkie tematy związane z tą wiki na Forum Śródziemie Wiki