Fandom

Władca Pierścieni Wiki

Eldacar

2768stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Dyskusja0 Udostępnij

Vinitharya Eldacar (1255 - 1490 TE) – dwudziesty pierwszy król Gondoru, syn Valacara.

BiografiaEdytuj

Ojciec Eldacara, Valacar, został wysłany w 1250 roku Trzeciej Ery jako ambasador na dwór przywódcy Nortów, Vidugavii. Tam zakochał się i ożenił z córką Króla Rhovanioniu, Vidumavi. Z tego związku narodził im się syn, któremu nadano imię w języku jego matki - Vinitharya. Gdy miał on pięć lat, Minalcar, jeszcze jako Regent, wezwał Valacara wraz z rodziną z powrotem do Osgiliath.

Valacar objął rządy w 1366 roku. Już wtedy gondorska arystokracja zaczynała buntować się przeciw przyszłemu następcy tronu, twierdząc, że jego matka, pochodząca z obcej, "niższej" rasy, zanieczyściła królewską krew, co doprowadzi do upadku rodu i całego krolestwa. O ile w otoczeniu króla mówiło się o tym cicho, o tyle południowe prowincje Gondoru pod koniec życia Valacara otwarcie występowały przeciw Eldacarowi, odmawiając mu prawa do dziedziczenia tronu. Gdy w 1432 roku umarł Valacar, a Eldacar objął tron, doszło do otwartego, zbrojnego wystąpienia przeciw królowi, które rozpoczęło trwającą wiele lat wojnę domową zwaną Waśnią Rodzinną.

Wbrew obawom, Eldacar nie starzał się szybciej niż pozostali Dúnedainowie i w chwili przejęcia władzy, mając 177 lat, był zdrowym mężczyzną w sile wieku. Nie przekonało to jednak rebeliantów. Nowy król początkowo nie okazywał trwogi w obliczu buntu, jednak w pewnym momencie wydarzenia przyjęły bardzo gwałtowny obrót i wojska przeciwników króla pod dowództwem Castamira, jego krewnego, z wielką siłą natarły na stolicę kraju. Osgiliath było oblegane przez pięć lat. Miasto zostało poważnie zniszczone - wtedy właśnie zniszczona została Kopuła Gwiazd, grzebiąc pod gruzami Kryształ Osgiliath - największy z siedmiu palantírów ocalonych z Númenoru. Po pięciu latach królowi udało się uciec do krewnych w Rhovanionie, a Castamir wkroczył do zniszczonego miasta, obwołując się królem i mordując brutalnie prawowitego następcę tronu, Ornendila.

Eldacar przez dziesięć lat zbierał wielką armię złożoną przede wszystkim z Nortów, z których pochodziła jego matka, ale i Dúnedainów, którzy nie przyłączyli się do rebelii Castamira. Maszerująca w kierunku stolicy armia była zasilana przez mieszkańców prowincji Calenardhon, Anórien i Ithilien, którzy mieli dość tyranii Uzurpatora, który gardził tymi ziemiami, planując przeniesienie stolicy do Pelargiru.

Do największej bitwy tej wojny doszło w 1447 roku u brodów na rzece Erui. Była to długa i zacięta bitwa, w której poległ kwiat gondorskiej arystokracji. Wtedy też Eldacar osobiście zabił Castamira, mszcząc się tym samym za zabójstwo syna. Niestety synowie Uzurpatora zbiegli z pola walki i uciekli do Pelargiru, a następnie, po długim oblężeniu, uciekli do Umbaru, który oddzielił się teraz od Gondoru i stał się miejscem ucieczki dla wszystkich wrogów królestwa i przez kolejne wieki pozostawał z nim w stanie wojny, grożąc gondorskim statkom i przybrzeżnym osadom.

Mimo, że zemsta nie została w pełni dokonana, Eldacar rządził jeszcze 43 lata, starając się naprawić szkody wyrządzone przez Castamira. Zmarł w wieku 235 lat, zastąpiony na tronie przez swojego młodszego syna, Aldamira.

Poprzednik:
Valacar
Król Gondoru
1432 - 1437 TE
Następca:
Castamir Uzurpator


Poprzednik:
Castamir Uzurpator
Król Gondoru
1447 - 1490 TE
Następca:
Aldamir

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki