FANDOM


Dunlendingowie – dzicy ludzie z Dunlandu, plemię wywodzące się od Ludzi z Ered Nimrais, najzagorzalsi wrogowie Rohirrimów.

Historia Edytuj

Jednym z pierwszych przedstawicieli Dunlendingów był Freka. Był wpływowym człowiekiem w Rohanie, dlatego też ubiegał się o tron, co niekoniecznie akceptował ówczesny król, Helm Żelaznoręki. Podczas jednej z narad Freka obraził majestat króla, co zmusiło go do ucieczki wraz z rodziną z Rohanu. W cztery lata później syn Freki, Wulf, wyruszył ze swoją bandą do królestwa Rohirrimów. Na Rohan napadły również wojska Easterlingów ze wschodu, a Korsarze z Umbaru odcięli Rohan od posiłków z Gondoru. Wulf zdobył Edoras, zabił Haletha, starszego syna Helma, i ogłosił się królem. Helm zbiegł wraz z młodszym synem do doliny Helmowego Jaru.

Dunland

Saruman wśród Dunlendingów.

Niedługo potem Rohan nawiedziła tzw. Długa Zima. Spowodowała duże straty zarówno u Rohirrimów, jak i u Dunlendingów. Chociaż Helm poległ wraz ze swoimi synami w czasie zimy, to nie oznaczało to całkowitego zwycięstwa dzikich ludzi. W czasie roztopów siostrzeniec Helma, Fréaláf, wyruszył, by odbić Edoras. Odzyskał stolicę i zabił Wulfa. Dunlendingowie musieli wycofać się nawet za dotychczas zajmowany przez nich Isengard.

Toczyli nieustające walki i potyczki z mieszkańcami Rohanu. Ci bowiem przepędzili ich na nieurodzajne pustkowia, podczas gdy ziemia w Rohanie była żyzna.

W czasie Wojny o Pierścień sprzymierzyli się z czarodziejem Sarumanem, który otrzymał Isengard jako swoją siedzibę. Saruman wykorzystał ich do podboju Rohanu. Wraz z bandami łupieżców Uruk-hai pustoszyli ziemie króla Théodena. Po bitwie o Helmowy Jar poddali się zwycięzcom i zostali wyłapani przez Rohirrimów. Wykorzystano ich do odbudowy wielkiego muru, wysadzonego w powietrze w czasie oblężenia Helmowego Jaru.

Po Wojnie o Pierścień najprawdopodobniej sprzymierzyli się z ludźmi z Rohanu, którzy uczynili ich ziemie urodzajnymi.

Rozpocznij dyskusję Dyskusje o artykule Dunlendingowie