Wódz Nazgûli znany też jako Czarnoksiężnik z Angmaru lub Morgul - najstraszliwszy sługa Saurona, najpotężniejszy z dziewięciu Nazgûli. W przeszłości był prawdopodobnie Czarnym Númenorejczykiem. Po upadku Saurona w Drugiej Erze, osiadł w Angmarze, skąd kierował atakami na kraje Dúnedainów. Po klęsce Angmaru pod Fornostem, zbiegł do Mordoru, który przygotowywał do powrotu Saurona. W roku 2002 Trzeciej Ery wraz z pozostałymi Nazgûlami zdobył Minas Ithil, które przemianowano na Minas Morgul - "Wieżę złych czarów". Aż do roku 3018, pozostawał tam z szóstką upiorów (Khamûl z innym upiorem przebywali w Dol Guldûr), gdy Sauron wydał rozkaz odnalezienia Pierścienia. Jednak zawiedli oni Władcę Ciemności i nie odnaleźli jego klejnotu. Przez resztę czasu Czarnoksiężnik brał udział w przygotowaniach do wojny. Ostatecznie Wódz Nazgûli zginął podczas Bitwy na polach Pelennoru z ręki Éowiny i Meriadoka Brandybucka.

Druga EraEdytuj

Pierwsze wzmianki o Nazgûlach na obszarze Śródziemia pochodzą z roku 2251 Drugiej Ery. Przez następne 1200 lat wiernie służył Sauronowi. Walczył w wojnie przeciwko Ostatniemu Sojuszowi Elfów i Ludzi pomiędzy 3434, a 3441 rokiem Drugiej Ery. W 3441 roku Sauron został pokonany przez Isildura. Wtedy też dziewięć Nazgûli zniknęło na jakiś czas ze Śródziemia.

Trzecia EraEdytuj

Sauron w 1050 roku Trzeciej Ery utworzył twierdzę w Dol Guldûr. To posunięcie spowodowało powrót Dziewięciu Nazgûli do Śródziemia. Czarnoksiężnik z Angmaru pojawił się ponownie w 1300 roku Trzeciej Ery na północy w pobliżu utraconego królestwa Arnoru.