Wikia

Aragorn
Aragorn
2931 TE - 120 CE	2931 TE - 120 CE
Tytuły	Wódz Dúnedainów, Strażnik Północy, Król Zjednoczonego Królestwa Arnoru i Gondoru.
Rasa	Człowiek
Inne imiona	Aragorn II Elessar, Estel, Thorongil, Obieżyświat
Aktor	Viggo Mortensen

Aragorn II Elessar, Estel, Thorongil, Obieżyświat (2931 TE - 120 CE) - wódz Dúnedainów, Strażnik Północy, król Zjednoczonego Królestwa Arnoru i Gondoru. Urodził się 1 marca 2931 roku Trzeciej Ery, jako syn Arathorna II i jego żony Gilraeny. Był potomkiem Elendila i Isildura, założycieli dynastii królów Gondoru i Arnoru. W jego żyłach płynęła krew trzech ras: ludzi, elfów i Majarów.

Spis treści

1 Biografia
- 1.1 Aragorn podczas Wojny o Pierścień:
- 1.2 Dalsze losy:
2 Galeria
3 Ciekawostki:
4 Komentarze

Biografia Edytuj

Gdy Aragorn był jeszcze niemowlęciem, jego ojciec zabity został strzałą orka, która trafiła go w źrenicę. Zgodnie z tradycją swego rodu, został wychowany w Rivendell na dworze Elronda. Na prośbę matki Aragorna, jego tożsamość utrzymana została w tajemnicy, jako że obawiała się jego śmierci. Aragorn znany był więc pod imieniem Estel (w Sindarinie nadzieja). Dowiedział się o swym prawdziwym dziedzictwie mając lat 20 (wtedy to osiągnął pełnoletność).

Aragorn podczas Wojny o Pierścień: Edytuj

Przybrał imię Aragorn II. Nie długo po przybraniu swego własnego imienia, wyruszył do dalekich krain i zaczął trwającą 70 lat walkę z Sauronem. Podczas swej wędrówki nauczył się dobrze władać mieczem, posiadł też wiedzę lekarską i był świetnym tropicielem. W 2956 roku poznał Gandalfa i zaprzyjaźnił się z nim. W 2980 poprosił o rękę Arwenę, lecz nie dostał na to zgody Elronda. W 3009 wyruszył, by pojmać Golluma co udało mu się, a niedługo potem, bo w 3018 roku, spotkał Froda i zabrał się razem z nim. Spotkali się oni w gospodzie "Pod Rozbrykanym Kucykiem" w Bree. Po naradzie u Elronda został jednym z dziewięciu towarzyszy. Po tak zwanej "śmierci" Gandalfa przejął on dowodzenie w wyprawie ku zniszczeniu pierścienia. Po rozsypaniu się drużyny, postanowił wyruszyć w pogoń za orkami, którzy porwali Merry'ego i Pipina . Pomagają mu w tym Legolas i Gimli. By wesprzeć Gondor wyrusza w poszukiwaniu pomocy u Nieumarłych. Ostatnią bitwę w czasie wojny o pierścien stoczył pod Moranonem, by odwrócić uwagę Saurona. Po zniszczeniu pierścienia zasiadł na tronie zjednoczonych królestw.

Dalsze losy: Edytuj

Elrond dotrzymał słowa mówiąc, że da mu rękę Arwerny gdy zasiądzie na tronie zjednoczonych królestw.Ukoronowano go pod trzema sztandarami: Rohanu, Dol Armrothu i Gondoru.Miał syna Eldariona i kilka córek. Zmarł w 120 roku Czwartej Ery. Arwena po jego śmierci udała się do Lorien i tam zmarła następnej zimy.